Resumo de "55 mentiras sobre a lingua galega"

O pasado venres presentouse a nivel mundial o libro "55 mentiras sobre a lingua galega". Deixamos aquí unha presentación, amablemente cedida por A profa, que resume as ideas principais dun libro que realmente non ten desperdicio.

Prolingua 20 Mentiras sobre a lingua galega (2010)

View more presentations from A profa .

Novidades curso 2009-2010

Estimadas alumnas do segundo curso de bacharelato: non tiña pensado retomar este blog, á espera da nova web do insti, pero non temos máis remedio que continuar colgando os contidos no blog. NA BARRA LATERAL, atoparedes a sección Aula Virtual, na que podedes SEGUIR EN DIRECTO OS APUNTES de sintaxe e morfoloxía que imos dando na clase. Xa non hai excusas para a perda de apuntes.

Ademais de poder estudar dende o blog, podedea acompañarvos dunha suave música que está á vosa disposición no novo Mixpod da barra lateral. Se tedes algunha suxestión musical, xa sabedes: traédea en mp3 e colgámola no blog. A DISFRUTAR ESTUDANDO.

En resposta a un comentario anterior. Selectividade

Efectivamente "no está el horno para bollos", e menos para liarse a estas alturas.

Imos ver: Non confundades as lecturas cos temas de literatura, pois entran dentro de cuestións distintas de selectividade. Os temas de literatura entran todos. Épica (Virxilio), Lírica (Horacio), Comedia (Plauto), Oratoria (Cicerón) e Historia (Tito Livio). Todos estes temas foron vistos en clase, de todos tedes as fotocopias (algúns tamén están na aula virtual), e do único que non vos examinastes (previo acordo) foi Tito Livio, pero deixamos ben claro que era materia de selectividade e quedou visto e explicado en clase. Creo que vos estades liando polos nervos, e iso que explicamos vinte mil veces como era o exame de selectividade, deixeivos os enlaces para lembralo en entradas anteriores e dende principio de curso tedes o enlace da selectividade na barra lateral. UNHA TILA? Sorte e xustiza.

Máis sobre a selectividade

Preguntades acerca do que poden preguntar sobre as lecturas propostas. A verdade é que é unha incógnita, posto que nunca houbo un exame que as incluise. Só temos como referencia a proposta de exame que ven nos enlaces que xa vos teño proporcionado, onde unicamente plantexan dúas cuestións para escoller unha (unha de Golfus de Roma e outra acerca de Anfitrion). Estando así as cousas, tranquis. Tedes que ler con atención os textos e tratar de ver neles as características dos temas estudados (por exemplo: os textos de Catulo, líricos, fan un percorrido pola relación entre catulo e Lesbia). A continuación, DON'T WORRY, pois as lecturas son UNHA das CATRO cuestións do apartado sobre o mundo clásico, e aquí só debedes CONTESTAR DÚAS, a escoller entre:

- As lecturas
- Sufixos latinos
- TOPONIMIA
-EXPRESIÓNS LATINAS (sabedes xa que escoller?)

Así que tedes de sobra onde escoller, pero adxúntovos un novo enlace á Wiki de Chironweb sobre a selectividade galega, onde veñen incluso guías didácticas das lecturas e de Golfus de Roma, ademais de todos os outros temas da selectividade.

Por último, RECOMENDO VIVAMENTE visitar o último enlace da entrada anterior, que repito aquí por se acaso, e que piquedes no apartado Criterios de corrección das PAAU de Xuño de 2008. Lede ben, porque explican como hai que facer os comentarios sintácticos (máis simples do que faciamos nas clases) e as análises. Tamén vos dará unha idea de como hai que contestar aos temas de literatura.

Selectividade: cabesiña e poucos nervos

En resposta ao comentario de Xoan, quero enviarvos a todas/os unha mensaxe de tranquilidade. En primeiro lugar, Xoan, o que propós está ben, pero calquera repaso de gramática tería máis sentido se o fixeses repasando os textos xa feitos e fixándote nas cuestions de sintaxe que neles aparecen e que están comentadas. Lembrovos que hai algúns exemplos de textos analizados na barra lateral.

Por outra banda, e dado que vexo que non navegades moi ben polo apartado SELECTIVIDADE, envío o ENLACE DIRECTO Á PÁXINA ONDE SE EXPLICA O EXAME DE LATÍN. Outro ENLACE AO MODELO DE EXAME. E por último, desde ESTE ENLACE, se picades en CRITERIOS DE CORRECCIÓN, XUÑO 2008, aínda que o modelo de exme de aí non sirva, si que ven no documento unha explicación de como se debe contestar aos exames.

Ademáis, non esquezades facer algún texto novo que resolveremos os días que queirades. Estou sempre aquí.

Novos recursos para segundo bacharelato.

Na barra lateral, no apartado "Estudamos latín", tedes un enlace directo aos textos de Fedro, outro á Latin Library (biblioteca de autores latinos) e un adicado á literatura latina. Espero que vos sirvan para complementar a vosa preparación de cara a selectividade.E de regalo deixovos unha foto moi romana, anticipo do que vai vir.

Petición popular

Atendendo á vosa solicitude, ídevos preparando para os repasos do luns e martes: sistema verbal, participios, infinitivos, pronomes, oracións de infinitivo, participio absoluto e concertado, oración de relativo, oracións subordinadas circunstanciais... Alguén da máis?

Viaxe a Roma III. Panteón de Agripa

No ano 27 a.C., o xenro e conselleiro de Augusto, Marco Vepsanio AGRIPA, fixo construír este templo que adicou a tódolos deuses do Olimpo, principalmente a Marte e Venus, protectores da familia Xulia (Agripa estaba casado con Xulia, filla de Augusto) Chamóuselle Pantheon, palabra grega que significa "DE TÓDOLOS DEUSES"

Sabemos que este non é o templo orixinal, que era rectangular e foi destruído por un incendio, senón que se trata dunha reconstrucción da época de Adriano

O seu nome non aparece nas inscripcións debido a que este emperador rexeitaba que o seu nome figurase nas obras levadas a cabo baixo o seu mandato. Pero as marcas de fábrica atopadas nos ladrillos corresponden aos anos 123–125, o que permite supoñer que o templo foi inaugurado polo emperador durante a súa estancia na capital entre 125 e 128. Aínda que non se sabe con certeza quen foi o arquitecto, o proxecto atribúeselle a Apolodoro de Damasco.

O edificio quedou composto por unha columnata a modo de pronaos, unha amplia cella redonda e unha estrutura prismática intermedia. A gran pronaos e a estrutura de unión coa cella ocuparon por completo o espazo do templo anterior, mentras que a rotonda foi construida sobre o espazo da praza augustea que separaba o panteón da basílica de Neptuno.

As dezaseis columnas da pronaos son monolíticas e de granito exipcio, no arquitrabe hoxe hai unha letras modernas, pero que ocupan os ocos que deixaron as antigas, de bronce, e coa inscripción M.AGRIPA L.F. COS. TERTIUM FECIT (Marco Agripa, Fillo de Lucio, Consul por Terceira vez, Fíxoo)

O que máis chama a atención é esa estrutura circular da cella, de 43,3 metros de diámetro, o mesmo que a altura máxima do edificio, polo que dentro podería albergarse unha gran esfera. Esa estrutura cilíndrica está rematada por unha gran bóveda hemisférica. Dise que a cúpula da Basílica de San pedro fíxose algo máis pequena por respeto a esta.A cúpula está aberta no alto cun gran orificio de 9 metros de diámetro, polo que entra a luz e tamén... a chuvia. Podedes consultar detalles técnicos da construcción no blog amigo INICIARTE.

É o primeiro caso de un templo pagano convertido ao culto cristiano. Por esta razón foi o único edificio da Antiga Roma que permaneceu intacto e en uso ininterrumpido. O edificio salvouse da destrucción a principio da Idade Media, porque xa en 608 o emperador bizantino Focas llo donou ao papa Bonifacio IV, que o transformou en igrexa cristiana (Santa María dos Mártires) dándolle un aniversario á festa de tódolos mártires (13 de maio), que máis tarde o papa Gregorio III converteu en festa de tódolos santos cambiando a data para o 1 de novembro en resposta ás celebracións paganas do Samaín no 31 de Outubro.

Como ocurría con outros edificios romanos, moitas das súas partes estaban revestidas en bronce (frontón, incripcións, casetóns interiores..) que desapareceu. Son diversas as opinións sobre a onde foi parar o bronce: para o baldaquín de Bernini o bronce do frontón por orde do papa Urbano VIII, para os canóns do Castell sant' Angelo...

Novos recursos

Veño de poñer na barra lateral uns novos enlaces a páxinas con cadros-resumo de morfoloxía e sintaxe. Xa vos aviso que no que se refire a conxunción CUM contén erros, polo que nese caso fiádevos mellor pola presentación que hai na Aula Virtual.

O ritmo do hexámetro

Temos explicado en clase que o ritmo da poesía latina tiña moito que ver coa música: as sucesións de longas e breves como se se tratase dunha partitura de negras e corcheas. A través do blog per tritam viam, cheganos agora a proba definitiva.

Musica para namorar

Escoitade, na voz de Suso Vaamonde, este fermoso poema do poeta de Cangas Bernardino Graña, Como hei vivir mañán sin a luz túa? do libro Se o noso amor e os peixes

Forum Romanum: Viaxe a Roma II

O Foro Romano era a zona central en torno á que se desenvolveu a antiga Roma e na que tiñan lugar o comercio, os negocios, a prostitución, a relixión e a administración de xustiza. Situado entre o Palatino, o Capitolio e o Esquilino, o Val do Foro parece ser o centro das primeiras vivendas, pero debido ao paludismo e as inundacións do Tíber, non comezou a ser o verdadeiro centro da vida de Roma ata finais do século VI a. X.C., época na que foi saneado e ordenado. O saneamento atribúese por tradición á dinastía dos Tarquinios, coa construción da Cloaca Máxima, que desembocaba no Tíber.

En principio, a función do Foro era comercial, como proban a presenza de tendas e lugares para celebrar o mercado, pero axiña comezaron a xurdir templos nos seus arredores: templo de Vesta, santuario de Vulcano (Lapis Niger), templo de Saturno, de Cástor e Pólux, de Xano. A Vía Sacra, que percorre a praza ata o templo de Xúpiter no Capitolio, débelle o seu nome á cantidade de templos polos que pasaba e ás procesións que a percorrían.

Perto do Capitolio levantábase a Curia, sé do senado romano, e en frente a praza do Comicio, onde se votaban as leis e se elixían maxistrados, presidida pola Tribuna dos Rostra, que toma o seu nome dos mascaróns de proa (rostra) das naves capturadas na batalla de Anzio (338 a X.C.) cos que foi decorada. Dende esta tribuna o pobo escoitaba aos oradores e maxistrados, sumándolle á función comercial e relixiosa do Foro tamén a función política, que se acentúa coa construcción das primeiras basílicas (Porcia, Opimia, Sempronia) para a administración de xustiza e tribunais.

Aquí tiñan os seus despachos os maxistrados e avogados, por el desfilaban pompas fúnebres, recitábanse eloxios fúnebres dende os Rostra, facíanse sacrificiós aos deuses, celebrábanse banquetes públicos (César ofreceu un no ano 45 a. X.C. para 20000 comensales durante varios días) e ata a construcción do Coliseo facíanse combates de gladiadores, o máis famoso foi o que organizou César sendo edil no ano 65 a. X.C., no que participaron 320 parellas de gladiadores.

A ordenación monumental da praza comeza coa construción da Basílica Emilia (179 a X.C.) e o eixe de orientación definitivo quedou marcado polo edificio do Tabulario, sé do arquivo do estado, uns cen anos despois. Xulio César, co traslado da Curia e Comicio e coa construcción da Basílica Xulia, e Augusto, pechando o cuarto lado co Templo de César Divinizado, completaron a ordenación do foro.

Nos inicios do Imperio a praza estaba tan ocupada que se foi ensanchando ata o alto da Velia, onde se levantaría o Arco de Tito, que marca o límite do novo Foro (Forum adiectum). Esta unión do foro vello co novo chamóuselle Forum Magnum, o que hoxe coñecemos como Foro Romano.

Coa chegada do Imperio pérdense as liberdades da época republicana e o Foro perde a súa importancia como centro da vida política e a vida pública vaise desplazando aos novos e cercanos Foros Imperiais , máis amplios e funcionais. O vello Foro queda como praza monumental, pero os emperadores non a descuidaron e seguiron levantando monumentos. Deles consérvanse bastante ben o Templo de Antonino Pío, os Arcos de Tito e de Septimio Severo, o Templo de Rómulo, a Basílica de Maxencio. O último monumento que se levantou, no ano 608 d. X.C., foi unha columna honoraria que se conserva, a Columna de Focas, emperador do Imperio de Oriente.

Outro textiño, e vale xa por Nadal.

Otón explícalles aos seus soldados os motivos polos que se vai suicidar.

Petentibus militibus, ne tam cito de belli desperaret eventu, cum tanti se non esse dixisset, ut propter eum bellum civile moveretur, voluntaria morte obiit tricesimo et octavo aetatis anno, nonagesimo et quinto imperii die.

NE depende de petentibus

Completiva de inf. TANTI...ESSE

TANTI xen. dependendo de verbo (esse), coñecido como xenitivo de precio ou estimación.

Neste textiño temos de todo, que máis se pode pedir? NE, UT, CUM, INF., xenitivo adverbal, participio (aparentemente absoluto, pero ollo...)

Textos de Eutropio para divertirse no Nadal

Aí vai o primeiro texto, protestóns, que levo varios días cun gripazo...

Despois de Galba, Otón faise co poder. Axiña lle xurde un competidor polo poder, Vitelio.

Otho occiso Galba invasit imperium, materno genere nobilior quam paterno, neutro tamen obscuro. In privata vita mollis et Neroni familiaris, in imperio documentum sui non potuit ostendere. Nam cum isdem temporibus, quibus Otho Galbam occiderat, etiam Vitellius factus esset a Germanicianis exercitibus imperator, bello contra eum suscepto cum apud Betriacum in Italia levi proelio victus esset, ingentes tamen copias ad bellum haberet, sponte semet occidit.

Eu sonche Vitelio, e douvos uns consellos:

Poñede coidado na traducción das palabras familiaris e documentum
Hai dúas oracións de cum
Observade que ese TAMEN vai despois da oración de cum, realmente é unha conxunción adversativa que toma valor concesivo.

Expoñede as dúbidas en forma de comentario, e dende os comentarios teredes resposta.

Preparando a viaxe a Roma: O coliseo

Do latín Colosseum, orixinalmente recibiu o nome de Anfiteatro Flavio, pois a súa construcción levouse a cabo baixo a dinastía Flavia. A obra comezou baixo Vespasiano (entre o 70 e 72 d.C.), inaugurouse baixo Tito no ano 80 d.C. e foi reformada polo seu irmán Domiciano. Foi o anfiteatro máis grande do Imperio Romano e tiña un aforo de 50.000 espectadores.

Utilizouse durante máis de 500 anos, e nel tiveron lugar as loitas de gladiadores (munera), pero tamén se celebraban naumaquias (recreacións de batallas navais, pero tal vez só nos primeiros anos, antes de construírse os sotos baixo a arena), caza de animais (venationes), recreación de batallas famosas, execucións (noxii) e representacións teatrais.

O auxe do cristianismo fixo que fosen abandonándose os actos máis sanguentos, de tal xeito que o último combate de gladiadores está documentado no ano 404 d. C., manténdose os sacrificios de animais ata o ano 523 d. C. Como curiosidade diremos que, segundo afirma o historiador Dión Casio, os festexos de inauguración duraron 100 días, ao longo dos cales se sacrificaron 5000 animais.

O coliseo veu sustituir ao primeiro gran anfiteatro de Roma, que estaba situado na Campo de Marte, e que fora construido en madeira no ano 29 a. C. por mandato do cónsul Estatilio Tauro. Este anfiteatro quedou destruido no famoso incendio de Roma do 64 d. C., baixo Nerón. Foi precisamente nos terreos da Domus Aurea neroniana (complexo pacego levantado por Nerón tralo incendio), no espacio chá que ocupaba o estanque de Nerón (stagnum Neronis), onde se levantou o Coliseo, unha actuación de Vespasiano enmarcada nun plan para restituir á facenda pública o roubado por Nerón.

Mr Bean entra na biblioteca

Para perderlle o medo a internet

Casas Romanas

Botádelle un ollo a estes vídeos sobre as casas romanas.

Con vistas ao Nadal

Send your own ElfYourself eCards

EUTROPIO NA BARRA LATERAL

Xa está aquí. Xa podedes traducir todo e moito máis: temos todos os textos de Eutropio á vosa disposición na barra lateral, xusto debaixo da nosa aula virtual. Agora xa non valen excusas como "quedoume o texto na clase de música" ou "me lo robó un señor". De nada, queridos e doctos alumnos/as.